جراحی بینی (رینوپلاستی) بر اساس ساختار اساسی بینی به دو دسته اصلی بینی استخوانی و بینی گوشتی تقسیم می‌شود که هر کدام چالش‌ها و تکنیک‌های خاص خود را می‌طلبند. بینی استخوانی با پوست نازک و غضروف محکم، عمدتاً برآمدگی (قوز) دارد و بینی گوشتی با پوست ضخیم و غضروف ضعیف، عمدتاً نوکی پهن و فاقد فرم دارد.

اما یکی از شایع‌ترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین ترکیبات، بینی استخوانی با نوک گوشتی است. در این حالت، جراح باید در یک عمل، دو هدف متضاد را دنبال کند: تراش و اصلاح ساختار سخت (استخوان) و تقویت و فرم‌دهی ساختار نرم (غضروف و پوست نوک بینی).

دکتر حمیدرضا مفرد، فوق تخصص جراحی پلاستیک ترمیمی و عضو انجمن جراحان پلاستیک ایران، با تخصص در هر دو حوزه عمل بینی استخوانی با نوک گوشتی، رویکردی ترکیبی و تخصصی برای این نوع بینی‌ها اعمال می‌کنند. مهارت ایشان در هماهنگ‌سازی تیغه استخوانی و نوک پهن، کلید دستیابی به نتیجه‌ای طبیعی، متناسب و با دوام طولانی‌مدت است.

 شناخت ساختار بینی و ترکیب چالش‌برانگیز

۱. تعریف بینی استخوانی با نوک گوشتی

این نوع بینی، تضادی ساختاری را در خود جای داده است:

• پل بینی (بخش استخوانی): قوز یا برآمدگی واضح دارد، پوست روی این قسمت نازک است و استخوان قوی و سفت است.
• نوک بینی (بخش گوشتی): دارای پوست ضخیم، بافت نرم زیاد و غضروف‌های نوک بینی نسبتاً ضعیف است که باعث می‌شود نوک بینی پهن، گرد و سنگین به نظر برسد.

این تضاد باعث می‌شود که بینی از نمای نیم‌رخ، قوز داشته و از نمای روبه‌رو، نوکی فاقد فرم و پهن داشته باشد که هماهنگی چهره را به طور جدی تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

۲. تفاوت اصلی در رویکرد جراحی:

مراحل جراحی و تکنیک‌های تخصصی دکتر مفرد

جراحی بینی با این ترکیب، نیازمند یک رویکرد دو مرحله‌ای است تا اطمینان حاصل شود که هم ساختار استخوانی اصلاح شده و هم نوک بینی تقویت و زیبا می‌شود.

۱. اصلاح ساختار استخوانی (رفع قوز):

• تراش دقیق استخوان: ابتدا برآمدگی‌ها و قوز بینی با دقت توسط ابزار مخصوص (رنده یا سوهان) تراشیده و صاف می‌شوند.
• استئوتومی (شکستن کنترل‌شده): در صورت پهنای زیاد استخوان‌های کناری، ممکن است نیاز به استئوتومی باشد تا بینی باریک‌تر به نظر برسد. هدف این مرحله ایجاد یک پل بینی صاف و متناسب است.

۲. فرم‌دهی و تقویت نوک گوشتی:

این مرحله، که چالش‌برانگیزترین بخش عمل بینی گوشتی است، بر دو محور اصلی تمرکز دارد:

• کاهش بافت نرم: جراح با احتیاط، بافت‌های نرم اضافی (چربی زیر پوست) در نوک بینی را برمی‌دارد.
• تقویت غضروف‌های نوک: به دلیل ضعیف بودن غضروف‌های نوک بینی در این نوع ساختار، جراح با استفاده از غضروف پیوندی (معمولاً از تیغه بینی یا دنده خود فرد) یک ستون محکم (مانند ستون کلوملا) ایجاد می‌کند. این کار به نوک بینی شکل داده و از افتادگی آن در طولانی مدت جلوگیری می‌کند.

۳. مدیریت پوست ضخیم:

در نوک بینی گوشتی، پوست ضخیم به آسانی روی غضروف جدید نمی‌نشیند. در این شرایط، جراح باید با تکنیک‌های ظریف، پوست را مدیریت کرده و گاهی با استفاده از چسب‌های مخصوص در دوره نقاهت، به پوست کمک کند تا با ساختار جدید هماهنگ شود.

 ملاحظات حیاتی پیش و پس از جراحی

۱. مراقبت‌های کلیدی قبل از عمل:

• مشاوره تخصصی: مشاوره با دکتر مفرد برای ارزیابی دقیق ضخامت پوست نوک و استحکام استخوان و تعیین نیاز به غضروف پیوندی.
• آزمایشات کامل: بررسی وضعیت سلامت عمومی فرد برای اطمینان از آمادگی بدن برای جراحی.
• قطع مصرف مواد رقیق‌کننده: پرهیز از آسپرین، ایبوپروفن و ویتامین E برای کاهش ریسک خونریزی.
• ترک سیگار و الکل: حداقل دو هفته قبل و بعد از عمل برای بهبود بهتر جریان خون و سرعت ترمیم.

۲. چالش و مدیریت ورم بعد از عمل:

• تورم طولانی‌تر: در بینی‌های با نوک گوشتی، ورم نوک بینی می‌تواند طولانی‌تر باشد و کاهش کامل آن ممکن است ۹ ماه تا یک سال به طول بیانجامد.
• نحوه خوابیدن: بهترین حالت، خوابیدن به پشت و بالاتر از بدن (با استفاده از دو بالش) است تا ورم زودتر فروکش کند.
• مراقبت از چسب: استفاده منظم و صحیح از چسب بینی تحت نظارت پزشک برای کمک به جمع شدن پوست و تثبیت فرم جدید بینی، به ویژه در ناحیه نوک.

 نتیجه‌گیری کلی و نحوه اقدام

جراحی بینی استخوانی با نوک گوشتی، نیازمند یک رویکرد ترکیبی است که همزمان با رفع برآمدگی استخوانی، بر تقویت غضروف و مدیریت پوست ضخیم در نوک بینی تمرکز کند. موفقیت این جراحی در گرو مهارت بالای جراح در پیوند غضروف و ایجاد ساختار محکم برای نوک بینی است تا از افتادگی یا برگشت‌پذیری فرم نوک جلوگیری شود. انتخاب یک فوق تخصص جراحی پلاستیک با تجربه گسترده در هر دو نوع بینی (مانند دکتر مفرد) بهترین تضمین برای دستیابی به نتیجه‌ای طبیعی، زیبا و متناسب با چهره شما خواهد بود.